Devrimci Kimdir?

Bazı kelimeler yaşlandıkça anlam kazanmaz, yük kazanır.

"Devrimci" de onlardan biridir.

Bir zamanlar bu kelimeyi duyduğumuzda gözümüzün önüne meydanlar, sloganlar, yürüyüşler gelirdi. Bugün ise aynı kelimeyi duyduğumuzda herkes başka bir şey anlıyor. Kimine göre devrimci; düzene karşı çıkandır. Kimine göre haksızlığa itiraz edendir. Kimine göre vatanını en çok seven, kimine göre ise sınırların ötesinde insanlığın ortak derdine kulak verendir.

Belki de bu yüzden önce şunu sormak gerekiyor:

Devrimci kimdir?

Sadece yıkmak isteyen mi?

Yoksa yanlış gördüğünü değiştirmeye çalışan mı?

Bir insanın devrimci olması için belli bir siyasi görüşe sahip olması gerekir mi?

Milliyetçi olmak zorunda mıdır?

Dindar olmak zorunda mıdır?

Ya da bunların hiçbirine sahip değilse devrimci sayılamaz mı?

Tarih bize başka bir şey söylüyor.

Dünyanın ve ülkemizin farklı dönemlerinde kendisini devrimci olarak tanımlayan insanlar birbirinden oldukça farklı hayatlar yaşadılar. Aynı kavramın altında dindarlar da vardı, ateistler de. Milliyetçiler de vardı, enternasyonalistler de. Kimi fabrikadaki işçiyi savundu, kimi köydeki çiftçiyi, kimi ülkesinin bağımsızlığını.

Ortak noktaları ise başka yerdeydi.

Onlar, mevcut düzenin daha adil olabileceğine inanıyorlardı.

Belki devrimciliğin özü de burada saklıdır.

İnsan bazen yıllar sonra dönüp gençliğine bakıyor.

Savunduğu her fikri bugün de aynı kararlılıkla savunmuyor olabilir.

Hayat öğretiyor.

Acılar öğretiyor.

Kaybettiklerimiz öğretiyor.

Fakat insanın içinde değişmeyen bir yer kalıyor.

Haksızlığa karşı duyduğu rahatsızlık.

Yoksulluğu gördüğünde içine çöken ağırlık.

Bir çocuğun geleceği için duyduğu endişe.

Bir ülkenin yarınları için taşıdığı umut.

Belki de devrimcilik tam olarak budur.

Bir etiketten önce bir vicdan meselesi.

Çünkü sloganlar eskir.

Partiler değişir.

Liderler gelir geçer.

Ama insanın daha iyi bir dünya arayışı hiç bitmez.

Ve belki gerçek devrim, önce insanın kendi içinde başlar.